زیر باران در خیابان تک و تنها می روم

در آن شب با فانوسی به دست می روم

می گردم و می گردم تا تو را پیدا کنم

هر چه گشتم از هر که پرسیدم نیافتم تو را

با خیال خود می پنداشتم که از دست دادم تو را

هر روز بر من گذشت و افسوس نیافتم تو را

هر روزخسته تر از دیروز نیافتم تو را

هر روز پشت پنجره با چشمان منتظر

منتظر تا تو بیایی و شویم با هم یکدل

خدایا می کنم امشب دعائی

سلام ای عید بی تو بودن ها

خداحافظ ای شعرهای شبانه

سلام ای شب های تنهای من

خداحافظ ای شوق تو را دیدن

سلام ای امید باز تو را دیدن

خداحافظ ای عمر از دست رفته

سلام ای رویای رفته

خداحافظ ای شب های بیقراری

ای دو چشمت مایه ی سرمستی ام

ای نگاه تو تمام هستی ام

ای صمیمی خوب من، رویای من

ای همیشه مانده تا فردای من

ای سراپای وجودت عشق و شور

ای دلت از تیرگیها دور دور

ای تمام آرزوهای دلم

تو بیا تا حل شود مشکلم

من تو را با رازقی بو کرده ام

من به تو و عشق تو خو کرده ام

عشق تو در قلب من ماوا گرفت

غنچه ی عشقی به باغم پا گرفت

تو رسیدی لحظه هایم ناب شد

غصه هایم با نگاهت آب شد

کنج این خانه نشستم تک و تنها

یار من رفته از این دل نمی آید چرا؟

پشت این پنجره مانده ام چشم به راه

تا بیایی از سفر، کجا رفتی بیا

در سکوت شب، صدای ناله می آید

چشمانم، دیگر تاقت دوری ندارد

شده ام خسته و دلگیر از این زندگی

چه کنم این دل دیوانه ندارد تاقت زندگی

عاشقم از غم عشق تو در آزارم من

در دل حادثه ها گیجم و بیمارم من

کشته ی عشقم و با درد تو می سازم من

از غم دوری تو خون مژه می بارم من

عاشقی دربه درو از همه بیزارم من

به کمند غم عشق تو گرفتارم من

تو همان بوته ی عشقی و فقط خارم من

از همه عالم و آدم دوستت دارم

چی بگم از کجا بگم

دردامو به کی بگم

بهتر من ساکت باشم

چرا از عشق بگم

از عشقی که تموم شده

چرا از خودم بگم

از اون نگاه ها بگم

از اون اشکای مونده تو چشام

از اون حسرت های مونده رو دلم

از اون بگم از عشق بگم

از پاکی و صداقت و مهربونیش

بهتر من دم نزنم

از عشق اون حرف نزنم

بهتر که بمونه عشقش تو دلم

نره از خیال و خاطرم

عشق من مونده ام به یاد تو....

وقتی می رم نگام نکن

اسممو هی صدا نکن

بذار بمونه اشکم تو چشام

نذار بریزه گریه هام

خنده دیگه معنی نداره واسه من

با رفتن تو گریه شده مرحمه من

روزگاریه می گذره عمرم بدون تو

ولی نا امید نمی شم از اومدن تو

دلگیرم و بیمارم از این عشق

خسته و نالان گرفتارم از این عشق

این عشق با ما سر سازگاری نداشت

بر سر عهد و پیمان خود وفاداری نداشت

چه بگویم از خود که دگر رمقی در من نیست

خسته تر از آنم که دگر از عشق بگویم سخنی

مست او بودم و دیگر نیست در من جانی

آواره و پژمرده و دلگیرم از این عشق

با که بگویم که در این قلب ندارد دیگر جایی

با که گویم که دگر دوست ندارم یاری

بی تو نمی خوام این زندگی رو

بی تو تا به ابد تنها می مونم

بی تو زندگی کردن برام مشکل شده

آخه با مرام کجایی دلم برات تنگ شده

دیگه طاقت آوردن برام سخت شده

کسی نمی تونه جای تورو اینجا بگیره

آخ که دیگه خسته شدم از بس نالیدم

نمی خوای بیایی منو بیرون بیاری از این غم

آخه با وفا خاطرت از خاطرم نمی ره

خاطره و نگاهت از یادم نمی ره

نگفتی از غصه اینجا دق می کنم

تا به کی باید منتظرت بمونم

می کنم هق هق از دست این زمانه

شکایت ها دارم در این دل از زمانه

میکنم هر شب گریه و زاری تا تو بیایی

می روم از دست از این شبای بیقراری

داغ هجران و غم و سکوت خاموشی

داغ دوری و فکر و خیالت باقی

کی رها می یابم از این درد پنهان

تا جایی که دگر این روح نباشد در جان

ای دل تا به کی شکستن و خورد شدن

تا به کی پژمرده و افسرده و دل مرده شدن

بس کن ای دل، تا به کی نالان وگریان

او نمی فهمد تو را، عشق تو را، ای جانان